و « 1 » كلى - آن بود كه بيك معنى بر چيزهاى بسيار - شايد كه افتد - برابر « 2 » ، چنان كه گوئى « 3 » : مردم ، كه مردم بيك معنى بر « 4 » زيد افتد ، و بر عمرو ، و بر بكر . و « 5 » اگر چنان بود - كه بر يك چيز افتاده بود ، تو « 6 » توهّم توانى كردن « 7 » - كه او را بر چيزهاء بسيار افكنى ، - كه بوهم « 8 » توانى از آن معنى چيزهاء بسيار انديشيدن « 9 » . چنان كه توانى انديشيدن افتابهاء بسيار ، و ماهتابهاى « 10 » بسيار . و جزوى - آن بود كه بيك معنى نشايد - كه جز يك چيز را بود ، « 11 » و نتوانى همان « 12 » معنى ورا « 13 » بر چيزى « 14 » ديگر افكندن چنان كه گوئى :

--> ( 1 ) - بى : و - ه - ط - آ . ( 2 ) - بى : برابر - ن ، - بى : كه - آ - ه - ط . ( 3 ) - گوئى كه . ( 4 ) - در - ه - ط . ( 5 ) - افتد بر عمرو و - د ، - افتد و بر بكر و - آ ، - افتد و بر عمرو و بر بكر كه - ط . ( 6 ) - بود و - م - ك - بى : تو - د ، - باشد تو - ن . ( 7 ) - كرد - كب . ( 8 ) - افكنى كه توهم - ه - ط - ن ، - افكنى چنان كه - خ ل - كب ، - بى : « و تو تو هم » تا « افكنى كه » - ط - ه ، - بجاى : « توانى كردن » تا « بوهم توانى » : دانى - آ ، - بجاى « افكنى كه » « توانى افكند » - كب . ( 9 ) - انديشيد - ط ، - انديشند - آ . ( 10 ) - ماه‌هاى - كب - خ ل - د . ( 11 ) - بى : را - ط ، - چيز را افتد - كب . ( 12 ) - كه به همان - د . ( 13 ) - وى را - ط - ه - كب - آ ، - معنى را - ن - م - ك . ( 14 ) - بى : ى - ه - ط - كب - آ .